ภาวะมารยาททางสังคมบกพร่อง

          เคยสังเกตบ้างหรือไม่ว่าคนใกล้ตัว คนรอบข้างหรือคนที่พบเห็นบางทีพวกเขาก็มักจะแสดงพฤติกรรมแปลกๆโดยที่ไม่รู้ตัว อย่างเช่น ไม่เป็นมิตรกับใคร ไม่ใส่ใจอะไร หวาดระแวง เห็นผู้อื่นเป็นศัตรูไปหมด ซึ่งด้วยภาวะดังกล่าว คนภายนอกอาจจะเข้าใจว่า ผู้ที่ประสบกับภาวะนี้เกิดจากการเลี้ยงดูมาคนละวิธี โตกันมาคนละแบบและมีพื้นฐานทางสังคมที่แตกต่างกัน ขณะที่หลายคนที่กำลังประสบภาวะดังกล่าวอาจไม่ทราบว่าตนเองกำลังอยู่ใน “ภาวะมารยาททางสังคมบกพร่อง” ทั้งที่ความเป็นจริงไม่ใช่เป็นอย่างนั้น เพราะผู้ที่ประสบกับภาวะมารยาททางสังคมบกพร่อง ถือได้ว่าเป็นพฤติกรรมของมนุษย์ที่มีความผิดปกติ และถ้าใครละเลยปล่อยไว้เป็นเวลานานจะส่งผลให้ผู้ที่ประสบกันภาวะดังกล่าว มีปัญหากับคนรอบข้าง ไม่สามารถเข้าสังคม ทำงานอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ เราต้องมาเช็คตัวเองและคนรอบข้างกันว่ามีอาการภาวะมารยาททางสังคมบกพร่องกันด่วนๆ


– ข้อสังเกตเบื้องต้น
ผู้ที่ประสบกับภาวะดังกล่าว จะมีลักษณะอาการที่แสดงออกให้เห็นได้จากการตอบสนองและการมีปฏิสัมพันธ์ต่อผู้อื่นลดลง เช่น การกล่าวทักทาย ขอบคุณ คำขอโทษ ไม่แสดงความคิดเห็น หรือแสดงความช่วยเหลือคนอื่น ระบบประสาทของผู้ที่ประสบกับภาวะจะมีความรู้สึกไวมากเป็นพิเศษ แถมหากเจอสิ่งเร้าหรือสิ่งกระตุ้นที่ตนเองไม่พึงพอใจ จะมีอาการตอบสนองอย่างรุนแรงทันทีโดนอาจจะแสดงออกทาง สีหน้า ท่าทาง พฤติกรรมทางกายโดยไม่รู้ตัว

 

– ข้อสังเกตระดับกลาง
          ผู้ที่ประสบกับภาวะมารยาททางสังคมบกพร่อง จะไม่สนใจมารยาทพื้นฐานของสังคม เช่น ไม่ขอบคุณ ไม่ขอโทษ ไม่ยิ้ม หรือไม่ให้ความร่วมมือกับงานส่วนรวม ไม่มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจผู้อื่น ไม่แสดงน้ำใจเท่าที่ควร หรือไม่คิดจะทำสิ่งใดหากปราศจากผลตอบแทนที่ตนเองจะได้รับ

 


– ข้อสังเกตระดับเฝ้าระวัง
          ผู้ที่ประสบกับภาวะจะมีอาการต่อต้านสังคมอย่างชัดเจน หลักการ “เหตุ” และ “ผล” จะหายไป และจะใช้สัญชาตญาณของความเห็นแก่ตัวเข้ามาแทนที่อย่างเห็นได้ชัดและแสดงอาการไม่พึงพอใจอย่างชัดเจนโดยไม่มีความสนใจคนรอบข้าง เช่น สีหน้าบูดบึ้ง อวดตัว แสดงกริยาก้าวร้าวต่อผู้ที่ทำได้ดีกว่า ผู้ที่ประสบกับภาวะบางรายจะมีท่าทีที่ดูแปลกผิดปกติ เนื่องจากบุคลิกภาพเสียไปแล้ว คิดว่าตนสำคัญเกินกว่าจะต้องลดตัวเองลงไปทำดีกับผู้อื่น แต่คนรอบข้างจะต้องมาเอาใจตน และจะเห็นว่าตนเองเท่านั้นที่สำคัญที่สุด จนไม่จำเป็นต้องเคารพกติกามารยาทหรือกาลเทศะใดๆ ในสังคมอีกต่อไป

 


วิธีป้องกัน สำหรับผู้ที่ประสบกับภาวะระยะเบื้องต้นและระยะปานกลาง
          สามารถลดอาการให้ทุเลาได้โดยฝึกการแสดงออกทางกายภาพ เช่น การหัดยิ้มให้คนรอบข้างด้วยความเป็นมิตร การกล่าวขอบคุณ ขอโทษ อย่างจริงใจให้เป็นนิสัย การนึกถึงใจเขาใจเราให้มากกว่าปกติ หัดเป็นผู้ให้และรู้จักการให้อภัย และต้องรู้จักเปลี่ยนจากคำว่ายอมเป็นคำว่าเข้าใจ ส่วนผู้ที่เข้าข่ายอยู่ในภาวะที่มีอาการรุนแรง แนะนำให้ลดการรับสื่อต่างๆ เพื่อป้องกันการกระตุ้นสิ่งเร้ารอบตัว แต่หากอาการยังไม่ดีขึ้นแนะนำให้ไปพบแพทย์น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด

อย่างไรก็ตามทางออกที่ดีที่สุดในการป้องกันจากวิธีข้างต้นแล้ว ควรปลุกฝังมารยาทพื้นฐานตั้งแต่เด็กๆ อย่างการมีสัมมาคารวะ มีความอ่อนน้อม สุภาพ ความมีวินัย เพื่อเติมโตเป็นที่รักและมีภาวะมารยาททางสังคมที่ดีในอนาคต

 

Cr. รพ.วิชัยยุทธ

 

Facebook Comments
dooreview.com
anupap150332@gmail.com